| Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας |
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
ΣΟΜΠΟΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ομότιμος
Συμμετάσχουν: 06 Ιούν 07 Δημοσιεύσεις: 31 Τόπος: ΠΑΤΡΑ
|
Δημοσιεύθηκε: Παρ Μάρ 05, 2010 11:16 Θέμα δημοσίευσης: ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ...ΣΥΓΝΩΜΗ! |
|
|
|
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
gozdae Φτασμένος Admin

Συμμετάσχουν: 14 Απρ 06 Δημοσιεύσεις: 959 Τόπος: ΣΕΥΧΕΛΛΕΣ!(Πάμε για τρέλες...)
|
Δημοσιεύθηκε: Παρ Μάρ 05, 2010 19:41 Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
??????????? _________________
 |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
ΣΟΜΠΟΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ομότιμος
Συμμετάσχουν: 06 Ιούν 07 Δημοσιεύσεις: 31 Τόπος: ΠΑΤΡΑ
|
Δημοσιεύθηκε: Δευ Μάρ 08, 2010 22:04 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ...ΣΥΓΝΩΜΗ! ΑΡΧΗ.. |
|
|
Συγνώμη! Δεν το περίμενα ότι θα σας ξανάγραφα!
Εδώ και μέρες σκέφτομαι να σας γράψω. Μα τι να γράψω σε σας? Πώς να εκφράσω το συνονθύλευμα των συναισθημάτων? Τα νεύρα μου τον θυμό μου την πίκρα μου την στοργή μου την αγανακτησή μου και την ποιότητα που βρίσκονται αυτά τα ψυχονευρωτικά συναισθήματα?
Και γιατί να σας τα πω? Για να ξεσπάσω? Να εξιλεωθώ? H για να νοιώσω ότι δεν ανήκω σε εκείνους που ούτε μιλούν ούτε πράττουν. Αδιαφορούν. Απαξιούν. Το πέρασμά τους στη ζωή είναι μία σκιά. Πάνε όπου θα τους πάει το κύμα. Επιπλέουν σαν φελλοί. Χωρίς βάρος και ουσία. Είναι ανέλπιστα κούφιοι και άδειοι. Δεν αφήνουν τίποτα πίσω τους, επειδή οι ίδιοι δεν είχαν και δεν έχουν όνειρα και ελπίδες.
Ίσως το πολυάριθμο ανάγνωσμα τον προτέρων γραπτών μου ίσως η πρόσκαιρη ένταση που προκαλεί ένα κείμενο ίσως ότι από μένα τούτα θα μείνουν σαν οδεύσω γελώντας την οδό αναπαύσεως.
Δεν ξέρω αλήθεια. Δεν είμαι συγγραφέας κι ούτε θα γίνω ποτέ, δεν είμαι ποιητής κι ούτε θα γίνω ποτέ. Παραμένω απλώς αυτό το ρυθμικό τικ τακ μιας ροής αίματος σαν και το δικό σας προς το ανεξέλεγκτο και πολύτιμο όργανο που λέγεται καρδιά. Κι όλο γράφω σκέψεις και σβήνω γιατί δεν είναι αυτό που θέλω να πω. Γιατί τα νοήματα δεν είναι ίσια. Και ξανά πάλι ανάμεσα σε εμφράξεις 1ης η 2ης και ριζικούς σωλήνες και ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους και την απάνθρωπη μοναχικότητα του επαγγέλματος.
Χτυπώ τα πλήκτρα αλλά είναι μπερδεμένα. Ψάχνω ένα ειρμό. Που να είναι άραγε? Θα τον βρω τον κερατά και θα δεις τι θα πάθει.
Πολλές φορές αυτά που γράφω είναι χωρίς νόημα. Για τους άλλους. Άλλες φορές είναι προσβλητικά. Για κάποιους.
Τις περισσότερες φορές όμως, είναι ένα πράγμα. Αληθινά.
Αλλά αφού πήρα την απόφαση και ξεκίνησα ο θεός να βάλει το χέρι του γιατί ΄΄μ’ εμένα ποτέ δεν ξέρεις΄΄. Έτσι τουλάχιστον λένε οι φίλοι που με ξέρουν από παλιά.Και μάλλον έχουν δίκαιο γιατί ποτέ δεν ήμουν ‘’όπως έπρεπε’’. Και δεν με ένοιαζε. Είχα σύμμαχο σημαντικό το καταραμένο και συνάμα αγιασμένο ένστικτο μου που ελάχιστες φορές έκανε λάθος πάνω σε άτομα και καταστάσεις. Δεν μπορώ να σας χαρίσω η να σας μεταβιβάσω τις εμπειρίες μου αλλά μπορώ να περάσω από την εγκυμοσύνη τού μυαλού μου στον τοκετό ενός κειμένου.
Και αν φτάσατε να διαβάσετε ως εδώ σημαίνει ότι είστε το ίδιο παλαβοί μ΄ εμένα και μπορείτε να συνεχίσετε……… |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
|